Maak een éénpagina-dienstovereenkomst die klantgegevens verzamelt, heldere voorwaarden toont en een handtekening vastlegt in één vloeiende stap.

E-mailthreads voelen eerst makkelijk: “Klinkt goed,” “Ja,” “Bevestigd.” Maar zodra het project start, herinnert iedereen zich de details anders. Een kleine vraag verandert in 12 antwoorden, iemand wordt van de keten uitgesloten en de “definitieve” versie leeft op drie plekken.
De grootste kostenpost is tijd. Hin en weer zorgt voor pauzes terwijl je wacht op antwoorden, oude berichten doorzoekt of opnieuw uitlegt wat al afgesproken was. Het creëert ook risico, omdat belangrijke details impliciet blijven in plaats van schriftelijk vastgelegd.
Als overeenkomsten in e-mail leven, blijven dezelfde zaken vaak ontbreken: scope-grenzen (wat wel en niet inbegrepen is), belangrijke data, betalingsvoorwaarden, de juiste factuurgegevens en eenvoudige regels voor wijzigingen.
Een éénpagina-dienstovereenkomstbouwer lost dat op door alles in één stroom te zetten: verzamel klantgegevens, toon heldere voorwaarden naast de velden waarop ze betrekking hebben en leg daarna direct de handtekening vast. Klanten hoeven geen bijlagen te zoeken of te raden welke versie juist is. Jij krijgt één record dat je kunt opslaan, exporteren en terugvinden wanneer vragen ontstaan.
Eénpagina-overeenkomsten werken het beste bij deals die duidelijk en herhaalbaar zijn, zoals vaste tarieven, maandelijkse retainerpakketten of standaard onboardingdiensten. Ze zijn minder geschikt wanneer het werk complex of hoog risico is. Als je gedetailleerde deliverables, zware compliance-taal of onderhandelde clausules nodig hebt, heb je nog steeds een langer contract nodig.
Een eenvoudige vuistregel: als je het werk en de betaling in een korte call kunt uitleggen zonder dat er elke 30 seconden “het hangt ervan af” valt, is een éénpagina meestal voldoende. Zo niet, gebruik de éénpagina dan voor intake en intentie tot ondertekening en volg op met een uitgebreider contract.
Een éénpagina-dienstovereenkomstbouwer heeft één taak: een klant van “klaar om te starten” naar “we zijn het beiden eens” brengen zonder extra e-mails, ontbrekende details of ongemakkelijke follow-ups. Als hij geen sleutelgegevens kan verzamelen, de voorwaarden kan bevestigen en een handtekening in één vloeiende stap kan vastleggen, is het gewoon weer een formulier.
Een degelijke bouwer doet een paar dingen consequent:
Houd de pagina kort met progressive disclosure. Toon bijvoorbeeld betaalgegevens pas nadat de klant een prijsoptie kiest. Toon bedrijfsvelden alleen als ze “Zakelijk” selecteren in plaats van “Particulier.”
Bepaal van tevoren wie het invult. Voor veel teams is een interne-vooraf workflow het snelst: jij vult scope en prijs vooraf in, daarna beoordeelt de klant en ondertekent. Alleen-klant kan ook werken, maar levert meestal meer heen-en-weer op, tenzij je aanbod sterk gestandaardiseerd is.
Wat het niet moet doen: doen alsof het een volledige contractgenerator is, mensen begraven in lange clausules of onboarding veranderen in een verhoor. Vermijd complexe bijlagen en meerstaps-accountaanmaak tenzij je die echt nodig hebt.
Als je een éénpagina-dienstovereenkomstbouwer bouwt in Koder.ai, definieer “klaar” praktisch: de klant kan tekenen, jij kunt de ondertekende PDF of het record later ophalen, en beide partijen hebben bewijs van wat is afgesproken.
Een éénpagina-bouwer werkt wanneer die alleen details vraagt die later van belang zijn als iemand zegt: “Dat had ik niet afgesproken.” Als het formulier als bureaucratie aanvoelt, vertragen klanten, haken ze af of typen ze onzin om er doorheen te komen.
Begin met een compacte set velden die duidelijk op de overeenkomst map naar elkaar.
Houd het eerste scherm kort en vertrouwd. In de meeste gevallen dekken deze bijna alles:
Voeg dan een klein factuurgedeelte toe zodat het geldgedeelte niet misbegrepen kan worden: vast bedrag, uurtarief, mijlpaalbedragen (indien gebruikt) en de betaaltermijn (bijv. “voldaan bij ontvangst” of “net 7”). Als je zowel uurtarief als vast bedrag aanbiedt, laat de klant één optie kiezen zodat je niet met tegenstrijdige cijfers eindigt.
Optionele details kunnen helpen, maar ze mogen het ondertekenen niet blokkeren. Maak ze inklapbaar of conditioneel: purchase order-nummer, btw- of belasting-id en een extra factuurcontact.
Een eenvoudige regel werkt goed: als je het niet gaat gebruiken, vraag er dan niet om.
Een paar vangrails voorkomen latere geschillen:
Voorbeeld: een klant typt “ACME” en laat het adres leeg. Als je formulier vereist dat de volledige juridische entiteit en het factuuradres ingevuld zijn voordat de handtekeningstap ontgrendeld wordt, voorkom je dat je later achter details aan moet en blijft je overeenkomst bruikbaar wanneer het echt telt.
Een éénpagina werkt het beste wanneer het de paar zaken behandelt die echt tot geschillen leiden. Houd de voorwaarden kort, gebruik alledaagse woorden en vermijd vage beloften zoals “doorlopende ondersteuning” of “onbeperkte revisies.” Als je een voorwaarde niet in één zin kunt uitleggen, hoort die waarschijnlijk niet op de éénpager.
Begin met scope. Beschrijf wat je levert in begrijpelijke taal en benoem wat buiten scope valt. “Ontwerpen en bouwen van een marketingsite van 5 pagina’s” is duidelijker dan “webdesigndiensten.” Voeg één korte regel voor uitsluitingen toe, zoals “Copywriting en SEO zijn niet inbegrepen tenzij schriftelijk toegevoegd.”
Revisies zijn vaak het volgende pijnpunt. Klanten horen “revisie” soms als “weer helemaal opnieuw beginnen,” dus definieer wat telt als een revisie en wat een change request is. Een eenvoudige aanpak is een kleine limiet opnemen en aangeven wat er daarna gebeurt.
Betalingsvoorwaarden moeten direct zijn: het totale bedrag, wanneer het verschuldigd is en wat er gebeurt bij late betaling (neem alleen laatbetalingskosten op als je ze daadwerkelijk wilt handhaven). Als je betalingen splitst, noem dan de triggers: “50% bij start, 50% bij oplevering.”
Annulering en restitutie moeten expliciet zijn, zelfs als het antwoord is “geen restitutie nadat het werk is begonnen.” Houd het eerlijk en gemakkelijk te begrijpen.
Tot slot: stel supportverwachtingen. Een supportvenster is geen levenslange belofte. Leg vast hoe lang support duurt en hoe snel je doorgaans reageert.
Minimumvoorwaarden die je op een éénpagina vastlegt:
Voorbeeld: “Twee revisierondes op de homepage-layout. Nieuwe pagina’s of functies zijn change requests en worden gefactureerd tegen $X/uur.”
Een handtekeningstap voelt echt wanneer die duidelijk, voorspelbaar is en een papierspoor oplevert. Het doel is geen juridische show, maar de klant een eenvoudige handeling geven die hun intentie weerspiegelt en later te bewijzen wat er is gebeurd als iemand het vergeet.
Bied ondertekenopties die passen bij hoe mensen werken. Sommige klanten tekenen op hun telefoon tussen afspraken door, anderen tekenen liever met tekenen en soms is een duidelijke toestemming genoeg:
Welke optie je ook gebruikt, registreer altijd wanneer de handtekening is gezet. Voeg een automatische datum- en tijdstempel toe bij de handtekening en bewaar intern wie getekend heeft, welke versie van de voorwaarden ze hebben gezien en het gebruikte e-mailadres. Dat auditspoor is belangrijker dan of de handtekening getypt of getekend is.
Plaats een korte toestemmingszin direct boven de knop. Houd het simpel: “Door te ondertekenen ga ik akkoord met bovenstaande voorwaarden en bedoel ik dit als een rechtsgeldige handtekening.” Als ze namens een bedrijf tekenen, voeg dan één regel toe: “Ik bevestig dat ik bevoegd ben dit bedrijf te tekenen.”
Na ondertekening, toon direct een bevestiging en stuur een kopie. Een goede standaard is: een downloadbare PDF, een e-mailontvangst naar de tekenaar en een intern dashboard waar je de nieuwste ondertekende versie kunt ophalen.
Als de tekenaar niet de betaler is (veel voorkomend bij bureaus en grotere teams), maak dat dan expliciet. Leg zowel “Ondertekenaar” als “Factuurcontact” vast en voeg een checkbox toe dat facturen naar het factuurcontact moeten gaan. Die kleine stap voorkomt het klassieke geschil: “Ik heb het goedgekeurd, maar finance wist van niets.”
Een éénpagina-overeenkomst werkt wanneer het voelt als een geleid afrekenproces, niet als een lap tekst. Houd alles op één pagina, maar gebruik duidelijke secties zodat klanten nooit hoeven te raden wat er daarna gebeurt.
Begin met een korte header (servicenaam en jouw bedrijfsnaam). Structureer daarna de pagina in drie blokken: klantgegevens, voorwaarden en handtekening.
Een eenvoudige voortgangsaanduiding helpt: “1) Gegevens 2) Controleren 3) Ondertekenen.” Combineer dit met een sticky samenvattingspaneel (zijbalk op desktop, onderbalk op mobiel) dat prijs, startdatum en de belangrijkste annulering- of restitutieregel toont.
Prefill waar je kunt. Als de klant via een uitnodiging of voorstel komt, laad dan automatisch hun naam en bedrijf. Als je niet kunt vooraf invullen, houd velden kort en zeg waarom je ze nodig hebt.
Zelfs op één pagina wil je duidelijke levenscyclusstatussen:
Op de achtergrond, houd het model simpel: een Client-record, een Agreement-record, een Terms Version (zodat je kunt aantonen wat ze zagen) en een Signature Record (naam, tijdstempel, methode, plus een korte auditnotitie zoals “ondertekend vanuit e-mailuitnodiging”).
Na ondertekening, toon een bevestigingsscherm met een korte samenvatting en “wat gebeurt er nu.” Stuur twee notificaties: één naar de klant (ontvangst en kopie) en één intern (ondertekende overeenkomst en sleutelvelden).
Als je dit in Koder.ai bouwt, vraag om een single-page UI met een sticky samenvatting en een kleine state machine voor de overeenkomstlevenscyclus. Het is één pagina voor de klant, maar het moet zich gedragen als een gecontroleerd proces.
Koder.ai is een vibe-coding platform dat je laat maken van web-, server- en mobiele applicaties via een chatinterface. Voor een éénpagina-dienstovereenkomstbouwer is dat een goede match: je kunt de flow in gewone taal beschrijven en een React UI genereren met een Go-backend en PostgreSQL-opslag.
Begin in Planning-modus en schrijf de exacte woorden die je wilt dat klanten zien. Wees specifiek over welke velden je verzamelt, welke voorwaarden je toont en wat er gebeurt nadat ze ondertekenen. Genereer daarna de app met die labels en die toon.
Een praktische bouwvolgorde:
Voor het vergrendelen van voorwaarden: houd het simpel: wanneer de klant op Ondertekenen klikt, sla je de definitieve voorwaarden exact op zoals getoond (optioneel met een checksum) en voorkom je daarna bewerkingen voor dat overeenkomstrecord.
Wanneer de flow solide aanvoelt, zet je het vanuit Koder.ai live. Als je het klantklaar wilt laten ogen, voeg een custom domain toe. Als je data in een specifieke regio moet hosten, kun je applicaties draaien in het land dat bij je data-eisen past.
Een freelance designer, Maya, verkoopt een fixed-fee pakket voor een landingspagina. Ze wil binnen vijf minuten akkoord en geen lang contract of heen-en-weer e-mail. Ze gebruikt een éénpagina-dienstovereenkomstbouwer die als een korte checkout aanvoelt.
Maya configureert vooraf wat niet mag veranderen: de pakketnaam, de vaste prijs en een korte scope-beschrijving. De klant ziet alleen wat hij hoeft in te vullen, plus de voorwaarden waarop hij akkoord gaat.
De klant vult in:
Haar voorwaarden blijven minimaal en duidelijk:
Na ondertekening telt de flow net zo veel als de woorden. Het bevestigingsscherm toont een heldere samenvatting (prijs, aanbetaling, levertijden) en vermeldt wat er daarna gebeurt.
Op de achtergrond wordt de ondertekende kopie met tijdstempel opgeslagen en ontvangen beide partijen een nette PDF-kopie. Daarna starten automatische volgende stappen: “Betaal aanbetaling” voor de klant en “Plan kickoff-gesprek” voor Maya. Dan stopt de overeenkomst een document te zijn en wordt het een e-handtekeningstroom die het project vooruit helpt.
De meeste geschillen beginnen niet met slechte intentie. Ze beginnen met een formulier dat bij lancering “goed genoeg” leek en faalt wanneer iemand zich het werk anders herinnert.
Een valkuil is de éénpagina-stroom veranderen in een mini-juridisch document. Wanneer de pagina vol staat met dichtgespijkerde voorwaarden, scannen klanten en missen ze belangrijke punten, waarna ze later verrast zijn. Houd de tekst simpel en neem alleen de voorwaarden op die je daadwerkelijk verwacht te handhaven.
Een ander veelvoorkomend probleem is vage scope. Als je overeenkomst “designondersteuning” of “marketinghulp” zegt, nodig je twee verschillende interpretaties uit. Noem concrete deliverables en grenzen: wat inbegrepen is, wat niet en wat telt als change request.
Een éénpagina-bouwer moet ook stilzwijgende wijzigingen na ondertekening voorkomen. Geschillen ontstaan als iemand de pagina bewerkt, prijzen aanpast of data verandert en niemand kan aantonen wat is afgesproken.
Let op gaten zoals:
Een freelancer stuurt een éénpagina-overeenkomst voor een fixed-fee website. De klant tekent, zegt later dat “copywriting inbegrepen was.” De scoperegel zei “website build” zonder uitsluitingen, en de overeenkomst werd na ondertekening bewerkt om een nieuwe deadline toe te voegen. Beide partijen voelen zich nu misleid.
Behandel de overeenkomst als een record: vergrendel ondertekende velden, sla de versie van de voorwaarden op en bewaar elke ondertekende kopie apart. Dat voorkomt al veel vermijdbare discussies.
Voordat je je éénpagina-bouwer naar echte klanten stuurt, doe een dry run met iemand die het nog niet heeft gezien. Let waar die persoon pauzeert, wat hij probeert over te slaan en wat hij verwacht te ontvangen aan het einde.
Gebruik dit als laatste controle:
Een eenvoudige test: teken het twee keer, eenmaal met correcte info en eenmaal met een opzettelijke fout (bijv. een typefout in de naam). Als het corrigeren van de fout het originele ondertekende record moet bewerken, heb je een amendement- of opnieuw-tekenen-pad nodig.
Als je bouwt met Koder.ai, voeg deze items toe als acceptatiecriteria voor de app, niet als “nice to have.”
Begin met een kleine maar bruikbare versie: één pagina die de essentie verzamelt, duidelijke voorwaarden toont en een handtekening vastlegt. Zet het voor 3 tot 5 betrouwbare klanten en let op waar ze aarzelen. Het doel is minder vertragingen en minder misverstanden.
Bepaal voordat je lanceert waar de data moet staan. Sommige klanten hechten veel waarde aan locatie en toegang. Als je met EU-klanten werkt, of in zorg, finance of enterprise, vraag vroeg naar privacyverwachtingen en wie records moet kunnen downloaden of laten verwijderen.
Houd retentie simpel en zichtbaar. Leg vast wat je bewaart (klantgegevens, de definitieve PDF van de overeenkomst, handtekeningstijdstempel en eventueel IP-adres) en hoe lang je het bewaart. Een korte bewaartermijn is later makkelijker te verdedigen dan “we bewaren alles voor altijd.”
Zorg dat je je data kunt exporteren. Zelfs als je huidige tool goed werkt, beschermen exports je als je van systeem wisselt, een audit hebt of records moet delen met een jurist of accountant.
Een praktisch lanceringsplan:
Als je Koder.ai gebruikt (Koder.ai), maken Planning-modus en snapshots iteratie eenvoudiger: je kunt de flow verfijnen, tekst aanpassen en terugrollen als iets gebruikers in de war brengt. Als je deelt wat je gebouwd hebt, biedt Koder.ai ook manieren om credits te verdienen via content- en verwijzingsprogramma's.
Gebruik een éénpagina-overeenkomst wanneer het werk eenvoudig en herhaalbaar is, zoals een vast tariefpakket of een maandelijkse retainer. Als het project veel onbekenden heeft, gedetailleerde deliverables of onderhandelde clausules, gebruik dan de éénpagina voor intake en intentie tot ondertekening en volg op met een uitgebreider contract.
E-mail zorgt voor verwarring omdat kernpunten verspreid, geïmpliceerd of begraven raken in antwoorden. Een éénpagina-stroom zet scope, data, betaling en ondertekening op één plek zodat je één duidelijk referentiedocument hebt wanneer vragen ontstaan.
Begin met de basis die je nodig hebt om te leveren en te factureren: juridische naam, factuuradres, e-mail/telefoon, servicenaam, startdatum, levertijd en betalingsvoorwaarden. Voeg optionele velden alleen toe als ze ertoe doen, zoals een PO-nummer of belasting-id.
Maak minimale velden verplicht en houd de rest optioneel of conditioneel. Gebruik validatie om rommelige invoer te voorkomen, zoals geldige datums, consistente valutavormen en een volledige juridische naam in plaats van een handelsnaam.
Leg scope en uitsluitingen vast, revisies, betalingsschema, annulering/refunds en supportverwachtingen. Houd elk onderdeel helder en specifiek zodat het later moeilijk verkeerd te interpreteren is.
Definieer wat een revisie is en geef een duidelijke limiet die in de prijs is inbegrepen. Geef daarna aan wat er gebeurt als de limiet wordt overschreden, bijvoorbeeld facturering op uurbasis of een change request.
Bied een eenvoudige methode zoals getypte naam of getekende handtekening, en registreer altijd een tijdstempel en de exacte versie van de voorwaarden die getoond werd. Het auditspoor maakt de ondertekening geloofwaardig als later wordt gevraagd wat er overeengekomen is.
Vergrendel de ondertekende kopie zodat velden en voorwaarden na ondertekening niet meer bewerkt kunnen worden. Als iets moet veranderen, maak dan een nieuwe versie van de overeenkomst of een amendement dat opnieuw ondertekend wordt in plaats van het oorspronkelijke record te wijzigen.
Gebruik één pagina met duidelijke secties: klantgegevens, voorwaarden en handtekening, plus een kleine samenvatting die prijs en belangrijke data toont. Behandel het als een begeleid afrekenproces zodat klanten altijd weten wat de volgende stap is zonder een muur van tekst te lezen.
In Koder.ai kun je de flow in Planning-modus beschrijven en een React UI met een Go-backend en PostgreSQL-opslag genereren. Zorg dat “klaar” betekent: vergrendelde ondertekende records, opgeslagen versie van de voorwaarden, duidelijke statussen en een exporteerbare ondertekende kopie die je later kunt terugvinden.